Σε μια εποχή όπου η μόδα συχνά χάνει τον χαρακτήρα της πίσω από εφήμερες τάσεις και απρόσωπες γραμμές παραγωγής, η Νίκη Μολυβδά υψώνει ανάστημα. Το In The Gutter είναι η απάντησή της – ένας δημιουργικός πυρήνας όπου η ενδυμασία γίνεται πράξη αντίστασης και αυτογνωσίας. Κάθε κομμάτι δεν είναι απλά ρούχο, αλλά μια κραυγή για ελευθερία, διαφορετικότητα και συνειδητή επιλογή. Το κατάστημα‑εργαστήρι της δεν υπόσχεται τελειότητα – υπόσχεται αλήθεια. Και αυτό είναι που το κάνει μοναδικό.

---

Χριστίνα: Πες μας ποια είσαι, πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το σχεδιασμό ρούχων και τι σε οδήγησε να δημιουργήσεις το In The Gutter;
Νίκη: Είμαι η Νίκη Μολυβδά. Πριν ασχοληθώ με τα ρούχα, ζούσα για 7 χρόνια στη Σαμοθράκη, όπου άφησα πίσω τη δουλειά μου στο μοντάζ και τις σπουδές κινηματογράφου. Εκεί ξεκίνησε μια έντονη εσωτερική αναζήτηση — έκανα σεμινάρια ραψίματος, έφτιαχνα χειροποίητες κούκλες. Σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου, συνειδητοποίησα ότι ήθελα να θεραπευτώ μέσα από τη δημιουργία. Μια φίλη με ώθησε και μπήκα σε μονοετές πρόγραμμα μόδας — τελικά έμεινα τέσσερα χρόνια και πήρα Bachelor στα 36 μου. Βρήκα τον σκοπό μου.

Χριστίνα: Είχες σχέση με τη μόδα από πριν;
Νίκη: Καμία απολύτως! Δεν διάβαζα ούτε περιοδικά μόδας, ούτε ήξερα σχεδιαστές. Ήδη στην αρχή την απαξίωνα. Όμως στη σχολή ανακάλυψα την ιστορία πίσω από τους δημιουργούς και λάτρεψα αυτό το ταξίδι. Παράλληλα δούλεψα και με έναν ράφτη ανδρικών κοστουμιών — πολύτιμη εμπειρία.

Χριστίνα: Πώς φτάνεις τελικά στη δημιουργία του In The Gutter;
Νίκη: Μετά τη σχολή μια φίλη της μαμάς μου μου παραχώρησε το μαγαζί της στη γειτονιά της Χαριλάου. Δούλεψε πρώτη φάση, όμως δεν ταίριαζε. Στο δεύτερο lockdown έφτιαχνα μόνη ρούχα για μένα. Όταν ξανάνοιξε, αισθάνθηκα ότι «κοιτούσα τους τοίχους». Ήταν ξεκάθαρο: ήθελα να φτιάξω κάτι δικό μου, στον δικό μου χώρο — έτσι γεννήθηκε το In The Gutter.

Χριστίνα: Ποια είναι η σχέση σου με τον punk χώρο και πώς επηρέασε την αισθητική και τη φιλοσοφία σου;
Νίκη: Από μικρή άκουγα punk — ήταν το είδος που με εξέφραζε, μουσικά, στιχουργικά, αισθητικά. Τότε δεν υπήρχαν YouTube ή playlists, πήγαινες δισκάδικα, αντάλλασσες κασέτες — το “κάν’ το μόνος σου” έγινε στάση ζωής. Αυτό επηρέασε βαθιά τον τρόπο που δημιουργώ και λειτουργώ επιχειρηματικά.

Χριστίνα: Πώς είναι για σένα να έχεις μια μικρή επιχείρηση στην Ελλάδα σήμερα;
Νίκη: Είναι πολύ δύσκολο. Από τη μια, είσαι αφεντικό του εαυτού σου. Από την άλλη, το κράτος και η εφορία προσπαθούν να σε «εξαφανίσουν». Πρέπει να είσαι δημιουργός, ράφτης, social media manager, λογιστής – ένα άτομο τα κάνει όλα. Τουλάχιστον δουλεύω για μένα.

Χριστίνα: Και τώρα που έχεις τον χώρο σου, πώς νιώθεις;
Νίκη: Είμαι χαρούμενη — το In The Gutter είμαι εγώ. Δεν είμαι έμπορος, ούτε άνθρωπος πωλήσεων, αλλά εδώ μπορώ να σταθώ με αλήθεια. Ο κόσμος βλέπει κάτι δικό μου. Και αυτό μετράει.

Χριστίνα: Πόσες καπνοθήκες έχεις φτιάξει μέχρι τώρα;
Νίκη: Δεν ξέρω ακριβώς, τελειώνουν και φτιάχνω ξανά. Αλλά σας παρακαλώ: όχι άλλες καπνοθήκες!

Χριστίνα: Πώς αντιμετωπίζεις το θέμα του χειροποίητου στη δουλειά σου;
Νίκη: Όταν κάτι πουλάει, από αυτό ζεις – αλλά το χειροποίητο είναι δύσκολη υπόθεση. Το custom είναι ιδανικό, αλλά θέλει ισορροπία μεταξύ της δικής μου πληρωμής και της δυνατότητας αγοράς από τον κόσμο.

Χριστίνα: Πληρώνεται η δουλειά σου;
Νίκη: Πολλές φορές δεν πληρώνεται. Προσπαθώ να καλύπτω τα έξοδα, αλλά δεν το έχω βρει 100%. Αν έβαζα πραγματική τιμή στα ρούχα μου, δεν θα τα αγόραζε κανείς.

Χριστίνα: Πώς βλέπεις το χειροποίητο σε σχέση με το κόστος;
Νίκη: Υπάρχει κόσμος που δεν εκτιμά το χειροποίητο ή το θεωρεί ακριβό, αλλά δεν το δέχομαι έτσι. Οι τιμές στα Zara και H&M έχουν ανέβει και δεν απέχουν πολύ από τις δικές μου. Καταλαβαίνω αν κάποιος δεν μπορεί να αγοράσει, όχι όμως ότι είναι ακριβό.

Χριστίνα: Τι είναι αυτό που καθιστά τα ρούχα σου ιδιαίτερα;
Νίκη: Είναι χειροποίητα, με προσοχή και αγάπη. Κάποια κομμάτια χρειάστηκαν δύο μέρες να φτιαχτούν, τα ράβω όλα στο χέρι.

Χριστίνα: Πόσο σημαντική είναι για σένα η δημιουργική ελευθερία;
Νίκη: Είναι πάρα πολύ σημαντική. Γι’ αυτό υπάρχει ο χώρος — θέλω να δημιουργώ, γιατί ένα οχτάωρο δουλειάς σε ρουφάει.

Χριστίνα: Υπάρχουν περιορισμοί στη δημιουργική σου ελευθερία;
Νίκη: Υπάρχουν. Πρέπει να φτιάχνεις κάτι που μπορεί να φορεθεί και να πουληθεί σε τιμή προσιτή. Είναι ένα μπρος‑πίσω ανάμεσα στη δημιουργία και την αγορά.

Χριστίνα: Τι εκφράζει το όνομα In The Gutter;
Νίκη: Το όνομα προέρχεται από ένα fanzine του 1978 που βρήκα για τη διπλωματική μου. Αργότερα ανακάλυψα τη φράση του Όσκαρ Ουάιλντ:

“We’re all in the gutter, but some of us are looking at the stars” — και με εκφράζει πολύ. Όλοι είμαστε στον υπόνομο, αλλά προσπαθούμε να κοιτάμε ψηλά.

Χριστίνα: Πώς ορίζεις το χειροποίητο;
Νίκη: Όλα τα ρούχα είναι χειροποίητα, ακόμα και στη βιομηχανία. Εγώ το ορίζω ως: μικρή παραγωγή, προσεγμένο, με προσωπική φροντίδα και αγάπη.

Χριστίνα: Ποια είναι τα βασικά στοιχεία της αισθητικής του brand σου;
Νίκη: Το brand βασιζεται στην προσωπική μου αισθητική , αλλά προσπαθώ να βγω λίγο έξω. Επιλέγω χρώματα και σχέδια που ίσως δεν θα φορούσα η ίδια, θέλοντας να καλύψω ευρύτερο κοινό.

Χριστίνα: Πώς αντιστέκεσαι στη fast fashion μέσα από το κατάστημά σου;
Νίκη: Με την ύπαρξη του καταστήματος και την άρνηση να πουλήσω προϊόντα από sweatshops. Ακόμα και στα υφάσματα — πολλές φορές παίρνω στοκ προηγούμενων σεζόν, που αλλιώς θα πήγαιναν στη χωματερή, βοηθώντας και το περιβάλλον.

Χριστίνα: Υπάρχουν δυσκολίες στις νομικές απαιτήσεις (έναρξη, φορολογική δήλωση); Πώς το αντιμετωπίζεις;
Νίκη: Ναι, δυσκολεύει πολύ. Το κράτος σε βαζει σε μία τεράστια διαδικασία γραφειοκρατίας ώστε να μπορείς να κρατάς πράγματα νόμιμα στο μαγαζί. Ειδικότερα, όταν μιλάμε για χειροποίητα, τα πράγματα δυσκολεύουν.

Χριστίνα: Σκέφτεσαι να βάλεις έτοιμα προϊόντα, π.χ. μπλουζάκια με μπάντες;
Νίκη: Όχι — δεν θέλω έτοιμα προϊόντα. Και τα υφάσματα πολλές φορές παράγονται σε συνθήκες που δεν ελέγχουμε. Παίρνω στοκ προηγούμενων σεζόν για καλύτερες τιμές και περιβαλλοντική προσέγγιση.

Χριστίνα: Νιώθεις ότι κάνεις κάτι σπουδαίο με αυτή τη διαδικασία;
Νίκη: Δεν το παίζω σπουδαία. Τα υφάσματα μπορεί να έχουν παρόμοιες συνθήκες παραγωγής, αλλά ό,τι φτιάχνω με τα χέρια μου το κάνω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αν μπορώ να ράψω κάτι, δεν θα το πάρω έτοιμο επειδή είναι φθηνότερο.

Χριστίνα: Πώς συνεργάζεσαι με τους πελάτες στη διαδικασία δημιουργίας;
Νίκη: Το custom είναι το πιο δημιουργικό και δύσκολο κομμάτι. Χρειάζεται εμπιστοσύνη, γιατί ο πελάτης πολλές φορές δεν φαντάζεται το αποτέλεσμα. Κάποιοι εμπιστεύονται τυφλά, άλλοι θέλουν αλλαγές. Εγώ προσπαθώ να καταλάβω πού μπορώ να το πάω και να είμαι ευέλικτη.

Χριστίνα: Γιατί δεν ράβεις από την αρχή για κάποιον;
Νίκη: Είναι πολύ δύσκολο: μέτρα, πατρόν, δοκιμές, διορθώσεις — σε βγάζει από τη ροή της υπόλοιπης δουλειάς. Προτιμώ μεταποίηση: πιο παιχνιδιάρικη, δημιουργική, πρόκληση κάθε φορά.

Χριστίνα: Τι είδους πελάτες έρχονται στο μαγαζί σου;
Νίκη: Όχι μόνο πανκ. Έρχονται κυρίως νεότεροι άνθρωποι, ανοικτοί. Η ποικιλία είναι εντυπωσιακή. Μου λένε ότι το μαγαζί θα μπορούσε και σε άλλες πόλεις, αλλά είναι σημαντικό να το κρατήσω εδώ, στην αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη.

Χριστίνα: Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον του μαγαζιού;
Νίκη: Το βασικό είναι το μαγαζί να συνεχίσει. Έχω δύο χρόνια λειτουργίας, χρειάζεται τουλάχιστον ένας ακόμη για να αποδώσει. Θέλω να δουλέψω περισσότερο το online — έχω παραγγελίες από όλη την Ελλάδα, και θέλω να μεγαλώσω και εκτός συνόρων, αλλά τα μεταφορικά είναι ακριβά.

Χριστίνα: Ποιος είναι ο κύριος στόχος σου με το μαγαζί;
Νίκη: Δεν ονειρεύομαι ούτε πλουτισμό ούτε μαζική παραγωγή. Θέλω το μαγαζί να “ρολάρει” αβίαστα — να λειτουργεί σταθερά.

Χριστίνα: Τι σημαίνει για σένα η σύνδεση του μαγαζιού με τη μουσική;
Νίκη: Η ζωή μου είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη μουσική. Θέλω να συνδυάζω το μαγαζί με live — πηγαίνω σε live, βγάζω πάγκο και συμμετέχω σε μουσικά events.

Χριστίνα: Πώς βλέπεις τη δουλειά εκτός του φυσικού χώρου;
Νίκη: Λατρεύω τα bazaar και τα events — να ταξιδεύει το μαγαζί πέρα από εδώ. Θέλω να το κυνηγήσω και άλλο.

Χριστίνα: Σκέφτεσαι να επεκτείνεις τη φιλοσοφία σου σε άλλες μορφές τέχνης ή δράσης;
Νίκη: Μέχρι τώρα είμαι παρούσα κυρίως σε μουσικά και μόδας events, αλλά πάντα με χαρά θα στηρίξω και άλλες δράσεις — είτε φτιάχνοντας κάτι είτε με παρουσία.

Χριστίνα: Ποιο είναι το μεγαλύτερό σου όνειρο για τη δουλειά και το brand;
Νίκη: Δεν ονειρεύομαι μεγάλες παραγωγές ή να πουλιούνται παντού. Το όνειρό μου είναι να πετύχει, να υπάρχει και να εξελίσσεται. Θέλω συνεργασίες, συμμετοχή άλλων ανθρώπων — να κάνουμε πράγματα μαζί.

Χριστίνα: Πώς νιώθεις μετά από εκδηλώσεις και συνεργασίες εκτός μαγαζιού;
Νίκη: Είναι κουραστικό, αλλά ευχάριστο. Πάντα παίρνω θετική ενέργεια, νέες εμπειρίες, γνωριμίες και feedback. Γυρνάω γεμάτη, ικανοποιημένη.

Χριστίνα: Πώς βλέπεις τη σχέση σου με τη δουλειά και την τέχνη σε προσωπικό επίπεδο;
Νίκη: Για μένα, η τέχνη και η δουλειά είναι τρόπος ζωής. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο. Αρκεί να υπάρχουν ιδέες και ψυχή — υπάρχει ελπίδα. Θέλει θάρρος και θράσος σε αυτή την κοινωνία, αλλά μου αρέσει που μένω εδώ και το παλεύω.

---

Σε κάθε ραφή, κάθε πατρόν, κάθε μεταποίηση, η Νίκη βάζει κάτι περισσότερο από δημιουργικότητα: βάζει πίστη. Πίστη σε έναν κόσμο που μπορεί να είναι δίκαιος, αυθεντικός και ελεύθερος. Το In The Gutter είναι μια υπενθύμιση πως ακόμα και στην άκρη του περιθωρίου μπορεί να ανθίσει η πιο καθαρή μορφή τέχνης. Εκεί, στα «υπόγεια» της μόδας, γεννιέται το αληθινά ξεχωριστό. Κι εκεί, ίσως, να βρεις… εσένα.

 

 

 

 

Συνέντευξη Πανέλα Χριστίνα