Μέσα στο ημίφως ενός σκονισμένου νυχτερινού μαγαζιού της δεκαετίας του ’80, τέσσερις γυναίκες στέκονται μεθυσμένες από μνήμες, επιθυμίες και παραμορφωμένα όνειρα. Το ΝΤΡΙΜ δεν είναι απλώς ένα σκυλάδικο – είναι καταφύγιο και παγίδα, ένας τόπος εξομολόγησης, καταπίεσης και έκστασης. Εκεί όπου δεν υπάρχουν προβολείς και μαρκίζες, μόνο φτηνά φώτα, σπασμένα πιάτα και μερικοί ψιλοσουρωμένοι μουσικοί.

Οι «ιέρειες» της νύχτας αφηγούνται με χιούμορ και πίκρα τα ανομολόγητα της ζωής τους: γέλιο, πόθος, καταρρεύσεις και ένα διαρκές όνειρο φυγής. Σε ένα τοπίο όπου «ή ζεις ή πεθαίνεις», η φωνή τους γίνεται τραγούδι και το κορμί τους μνήμη – σωματική, συναισθηματική, πολιτική.

Η Αριάδνη Ζούπινα, στην πρώτη της επαγγελματική σκηνοθεσία μετά την αποφοίτησή της από το Τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ, στήνει μια παράσταση-χαμηλόφωνο καμπαρέ επιβίωσης. Ένα έργο για τις γυναίκες που επέλεξαν να μην σωπάσουν, ακόμα και όταν κανείς δεν τις άκουγε.

Μια ωδή στη νύχτα – αυτή που σε ξοδεύει και σε αποθεώνει.